宋·刘弇
酸然软雨吹空蒙,忽挂万丈横霄虹,阴晴回互倏翕中。
由来天意不可测,惜哉庶物终鞠穷刘弇。
宋 · 刘弇
由来天意不可测,惜哉庶物终鞠穷。
宋 · 邵雍
未见希夷真,未见希夷迹。 止闻希夷名,希夷心未识。