唐·刘禹锡
流尘翳明镜,岁久看如漆。门前负局人,为我一磨拂。
萍开绿池满,晕尽金波溢。白日照空心,圆光走幽室。
山神妖气沮,野魅真形出。却思未磨时,瓦砾来唐突刘禹锡。
唐 · 刘禹锡
山神妖气沮,野魅真形出。却思未磨时,瓦砾来唐突。
唐 · 张祜
行人候晓久裴徊,不待鸡鸣未得开。 堪羡寒溪自无事,潺潺一夜宿关来。