宋·释道璨
堂奥虽深无锁钥,包容大地与山河。
草窠里辊人多少,唤不回头争奈何释道璨。
宋 · 释道璨
草窠里辊人多少,唤不回头争奈何。
宋 · 刘过
不尽人间万古愁,却评萱草解忘忧。 开花若总关憔悴,谁信浮生更白头。